Onze kids

Jop:

Jop komt al een flink aantal jaren iedere woensdagmorgen bij Stichting KidsVooruit. Hij “ontvlucht” dan even de drukte en vele prikkels van school, en werkt en speelt dan in alle rust met Elisabeth. Dat is erg fijn voor hem, want vanwege een stofwisselingsziekte beschikt Jop maar over een beperkte energiehuishouding en is hij snel overprikkeld en vermoeid. Jop heeft door zijn ziekte zowel motorische als verstandelijke beperkingen, máár gelukkig ook heel veel mogelijkheden. En Elisabeth helpt hem te leren die mogelijkheden zoveel mogelijk te benutten.

In het begin is er vooral veel geoefend met de motoriek, het eigen lichaam leren kennen en vertrouwen, waardoor Jop zelfstandiger in het bewegen is geworden. Ook “kijken wat je doet”, is iets wat Elisabeth echt met Jop heeft moeten oefenen; net zoals spelen met verschillend materiaal; aanvankelijk had Jop alleen maar aandacht voor autootjes en speeltjes met muziek.

Gaandeweg de tijd, heeft Jop al zoveel dingen geleerd zelf te doen; van kleine op-/afstapjes nemen, tot zelf een boterham smeren, de jas ophangen, en nu ook het herkennen van vormen en kleuren, cijfers en letters, en … zelfs woordjes lezen ! Elisabeth weet steeds heel goed aan te sluiten bij Jops belevingswereld en daarop met de oefeningen en werkjes in te spelen. Soms is er veel geduld, herhaling en doorzettingsvermogen nodig, maar dan is het ook erg mooi om te zien hoe trots Jop is, als hij weer iets heeft geleerd of iets zelf kan. Hij straalt dan (en wij natuurlijk ook).

Verder geniet Jop natuurlijk ook volop van het samen zingen, dansen, gymmen en grapjes maken. Want ook dat hoort erbij, spelenderwijs leren en bewegen ! En sinds kort is KidsVooruit gevestigd in basisschool de Beekpark te Borne. Hierdoor kan Jop soms meedoen met een activiteit in een klas, samen met de andere kinderen van school. Of, komt juist één van de kinderen Jop helpen met een knutselwerk te maken, want dat vindt hij nog best moeilijk.

Die interactie tussen de kinderen is natuurlijk een mooie aanvulling, waar Jop ook echt van geniet. Wij vinden dat KidsVooruit echt een meerwaarde heeft in Jop’s (en ons) leven, omdat hij er leert steeds meer “zelf iemand” te zijn…

Joris: 

Na meer dan 10 jaar conductieve training blijven er hoogtepunten voor Joris bij KidsVooruit.

En zo zitten we op 21 februari 2013 blij gespannen bij elkaar in afwachting van wat er gaat komen. Sinds een jaar heeft Joris judo en nu mag hij examen doen voor de bruine slip.

Stefan de judo-trainer heeft samen met Elisabeth, de conductieve trainer, een serie oefeningen bedacht. Deze zijn afgeleid van de gewone Judo-oefeningen en daarna toegespitst op zijn behoeften en mogelijkheden.

Joris is een kind met een cerebrale parese (hersenbeschadiging) en heeft een enorme bewegingsstoornis. Hij is spastisch en dyskinetisch. Kan niet staan, lopen en praten. Maar is wel in het bezit van een enorme dosis doorzettingsvermogen, een six pac en een optimale lichaamsbeheersing (binnen de mogelijkheden van zijn kunnen).

Vanachter mijn fototoestel kijk ik naar zijn vader, broer, zus en oma’s. Iedereen zit met samengeknepen billen en waterige ogen. Zou het goed gaan, wat moet hij hard werken, zou hij die opdracht echt kunnen?! Zoveel power en levenslust en zo’n grote beperking.

Als klap op de vuurpijl, mag hij zittend op zijn knieën Stefen over zijn schouder werpen.

Het lukt, de bruine spil is gehaald! Ik ben trots. En niet alleen op Joris , maar ook op zijn begeleiders die altijd met goede moed en vol vertrouwen verder werken om het maximale uit zijn mogelijkheden te halen. En ik hoop dat zij mogelijkheden zien deze ‘sport’ verder te ontwikkelen.

Lucas: 

Lucas is een vrolijk jongetje ,geboren op 23 april 2008, met een keizersnee na een zwangerschap van bijna 29 weken.

Zijn longen waren onvoldoende ontwikkeld om zelfstandig te kunnen ademen. Hij moest aan de beademing en er traden complicaties op, waaronder een hersenbloeding.

Na 3 maanden ziekenhuis kon Lucas zelfstandig ademen en drinken en mag hij eindelijk naar huis.

Na enige tijd bleek de hersenbeschadiging blijvende gevolgen te hebben. De behandelend neurologen adviseren fysiotherapie, revalidatie en inzet van hulpmiddelen.

In onze beleving was deze behandeling voor Lucas niet optimaal en zijn we verder gaan zoeken naar alternatieven. Uiteindelijk zijn we bij stichting KidsVooruit uitgekomen.

Bij KidsVooruit krijgt Lucas conductieve therapie volgens de Petö-methode. De kracht van de methode is dat er wordt gewerkt vanuit de mogelijkheden van het kind en dat een kind leert zich aan te passen aan zijn omgeving in plaats van andersom. De oefeningen zijn vooral gericht op het vergroten van zelfredzaamheid.

Lucas krijgt de therapie nu anderhalf jaar en heeft zich boven verwachting ontwikkeld. Hij loopt nu zelf met een rollator, rijdt graag op zijn loopfiets en gaat alleen van de glijbaan. Ook op sociaal-emotioneel vlak heeft hij grote stappen gemaakt. Nog niet zo heel lang geleden was het nog maar de vraag of hij zover zou komen.

De conductieve therapie wordt gecombineerd met zwemtherapie volgens de Halliwick methode. Daarnaast gaat Lucas naar een regulier kinderdagverblijf waar hij gestimuleerd wordt door gezonde kinderen. Hier krijgt hij ook logopedie en er wordt nauw samengewerkt met een ontwikkelingsbegeleidster van Bartimeus en de conductor van KidsVooruit.

Voor Lucas is dit de perfecte combinatie om zich optimaal te ontwikkelen.

Het is geweldig om te zien hoe Lucas steeds weer een stapje vooruit gaat en hoe ontzettend trots en gelukkig dit hem maakt!

Milou: 

Hallo ik ben Milou en ik ben 11 jaar. Ik heb een hersenbeschadiging. En daarom werken mijn linkerhandje en linkervoet, alles aan de linkerkant niet zo goed.

Ik ga naar KidsVooruit om te leren om met mijn hele lichaam te werken en doordat ik dit iedere week doe kan ik best veel. Ik ben blij dat ik bijv wel kan praten en lopen. De dokters hadden tegen papa en mama gezegd dat ik nooit zou kunnen lopen.

Het is superleuk om bij KidsVooruit te zijn. Ik doe daar allerlei spelletjes met Elisabeth en krijg er judo van meneer Stefan, een stagiaire. En als ik goed mijn best heb gedaan dan mag ik op de WII met het balanceboard.

Ik oefen al bijna 7 jaar met Elisabeth. Eerst kwam ze bij me thuis, later ging ik naar de kidsklas in de Breemarsschool en nu loop ik zelf naar KidsVooruit. Dat is toevallig bij ons om de hoek.

Elisabeth gaat ook iedere dinsdag met mij mee naar de gymles. Ik zit op een gewone school, maar heb door mijn handicap met gym nog extra hulp nodig. Elisabeth helpt mij daar met het bedenken van eigen oplossingen als het niet lukt. En ik ben supertrots als het me dan lukt!

ik hoop dat ik nog lang bij KidsVooruit kan blijven

Groetjes Milou

Teun: 

Hallo allemaal! Ik ben Teun en ik ben zes jaar en ik vind het heel erg leuk dat je een kijkje neemt op deze site. Waarom? Omdat we zo met Stichting KidsVooruit steeds meer naamsbekendheid krijgen, want we willen graag blijven bestaan! Maar vooral nieuwe kindjes een kans bieden om ook te zeggen “Ik kan het zelf!”. Want dat leer je bij Stichting KidsVooruit, zelf dingen doen!

Waarom ik therapie heb van Stichting KidsVooruit? Dat komt omdat ik ben geboren met een herseninfarct en zuurstofgebrek. Hierdoor was ik bij mijn geboorte al direct halfzijdig verlamd. Mijn rechterlichaamshelft functioneerde direct niet goed. En door mijn zuurstofgebrek leer ik minder snel dan andere kindjes en vind ik het soms lastig om mezelf duidelijk te maken. Hierdoor heb ik een ontwikkelingsachterstand op cognitief en motorisch gebied. Ik kan niet goed praten, al begint ik wel steeds meer te oefenen en dat gaat best goed. Papa en mama zijn dan heel trots op mij! Ik kan al ‘opa’, ‘appel’, ‘boek’, ‘auto’ en nog veel meer woordjes zeggen, goed he!

Mijn motorische ontwikkeling heeft een flinke dip gekend vanaf het moment dat ik zware epilepsie kreeg, ik was toen vijf maanden oud. Ik had continue aanvallen in mijn hoofd waardoor ik mij helemaal niet kon ontwikkelen. Alles wat ik tot die tijd al had geleerd kon ik niet meer. Ik ben gelukkig geopereerd aan mijn epilepsie in Utrecht en ik heb nooit weer één aanval gehad, wat mooi he! Hierdoor kon ik mij weer ontwikkelen op den duur, zo goed en zo kwaad als dat ging. Dat was niet makkelijk hoor! Sinds de operatie is mijn rechter lichaamshelft nog verder achteruitgegaan omdat mijn aansturende hersenhelft nu niet meer functioneert. Ik ben hierdoor spastisch aan deze kant en ik draag een spalk om mijn beenspieren op te rekken. Mijn ouders hebben altijd het vertrouwen in mij gehouden en sinds ik oefen met Elisabeth gaat het veel beter! Op mijn eerste verjaardag kwam Elisabeth voor het eerst bij mij om met mij te werken. Ik leer zoveel van haar, dingen die we nooit hadden verwacht! Ikzelf ben natuurlijk onwijs trots dat ik nu al kan tijgeren, rollen en een klein beetje staan. Wat gaaf he!! Elisabeth is heel lief en ze zingt altijd tijdens het oefenen, hierdoor vind ik het nog leuker.